baglanma.jpgÇocukluktaki ve yetişkinlikteki ilişkileri anlamayı amaçlayan yaklaşımlardan birisi olan bağlanma kuramı, yakın ilişkiler psikolojisi açısından önemli bir yere sahiptir. Yaşamın ilk yıllarında bakım veren bireyle çocuk arasındaki ilişkinin niteliği üzerine yapılan araştırmalar sonucu geliştirilen bağlanma teorisi ışığında yakın ilişkilerin karmaşık yapısı çeşitli açılardan sınıflandırılarak anlaşılmaya ve açıklanmaya çalışılmıştır.  Çocuğun sağlıklı kişilik geliştirmesinde güvenli ve destekleyici aile ortamı önemli bir faktördür. Ebeveyn kaybı, boşanma, sosyo-ekonomik yoksulluk, kötü muamele, ihmal gibi nedenlerle ailesinden ve sosyal çevresinden ayrılmak zorunda kalarak, bakım ve korunma altına alınan çocukların güven duyguları zedelenmekte ve yaşama uyum sağlamakta zorlanmaktadırlar. Bağlanma kuramı açısından travma etkisi oluşturan ayrılma, kaybetme, kopma durumlarına maruz kalan korunmaya muhtaç çocuklar geçmişte yaşadıkları istismar ve ihmalin de etkisiyle genellikle kaygılı ve kaçınmacı bağlanma tarzını kullanmaktadırlar.

Kurum bakımının yapısı gereği bağlanma rol modellerinin sürekli değişmesi istikrarsızlığa neden olmakta ve çocukların yetişkinlere olan güvenlerini zedelemektedir. Bağlanma kuramı açısından korunmaya muhtaç çocukların sorunlarının ele alındığı bu makalede; kurum bakımının, korunmaya muhtaç çocukların bağlanma ve güven ilişkisi üzerine etkisi tartışılmıştır.

Yrd. Doç. Dr. Zeki KARATAŞ’ın makalesini okumak için tıklayınız…