eve_donus.jpgRuhsal hastalık belirtilerinin şiddeti ve gidişi üzerine aile tutumlarının belirleyici bir rolü olduğu ve tedavi sırasında ailenin de ele alınmasının gerekliliği bir çok araştırmada vurgulanmıştır (Spiegel ve Wissler 1986, Falloon ve Pederson 1985, Domenici ve Griffin- Francell 1993). Şizofreni hastalarının, 1960’lardan itibaren akıl hastanelerinden çıkıp toplum içinde yaşamlarını sürdürmeleri ile birlikte, aileler hastaların bakımıyla ilgilenmekle birinci derece yükümlülük kazanmışlardır. Günümüzde aileyi dışarıda bırakan şizofreni tedavi modellerinin etkisiz ya da eksik olduğu artık gösterilmiştir (Bellack ve Mueser 1993). Birçok aile yönelimli araştırma grubu (Falloon ve ark. 1985, Goldstein ve ark. 1995), bu nedenlerle şizofreni gidişinde aile tedavilerine odaklanmıştır.

Makalenin devamı için aşağıdaki pdf dosyasına tıklayınız:

Makalenin devamı…

sizofreni2.jpg